"Tejiendo cartas en Ítaca, destejiendo "desacougos", malpariendo poesía para ti, seas quién seas"
lunes, 29 de febrero de 2016
Infinito&efímero
Nestes momentos lembro a teoría da relatividade e ao bon de Einstein e as súas ensiñanzas. É imposibel ca mágoa non apareza en cada un dos recunchos das marismas ca parecen morrer tras dos meus pasos. E qué me dis da posta do sol?Da lúa a piques de fuxir moi lonxe? Efímeros aqueles felices días nos que o noso destino escribiuse no asfalto. Infinito o tempo no espazo desta carretera que agora sepáranos. Máis que é o infinito? Non sou eu? E ti? E ninguén co todos os nosos olvidos? Espero a vindeira quinta feira. Nalgún lar do gran espazo, do largo tempo.
jueves, 11 de febrero de 2016
La historia (real) de amor
Esta es la historia (real) de amor.
Apuntas, lanzas,
erras.
Vuelves a apuntar reiteradas veces.
Te vas acercando.
Crees
que vas a ir acertando cada vez más.
Te animas a seguir probando.
Cometes un error todavía peor
que cualquiera de los anteriores después de largo tiempo practicando.
En este punto de no retorno pueden
suceder dos cosas; que prefieras dedicarte a otro deporte porque esto
“no es lo tuyo” o que sigas probando, por si acaso.
Si prosigues tu camino hacia el fracaso, sucede que un
día, sin más ni más, das en el blanco.
Aciertas ese certero tiro de una manera inusualmente perfecta; la puntería
adecuada, la tensión correcta, el viento a tu favor.
Estás
preparado pero la aventura no ha terminado con la diana.
Acaba de
comenzar.
(Porque acertemos muchas más dianas en esta aventuratuya, mía, nuestra)
Suscribirse a:
Entradas (Atom)

