Love is knowing we can be

Quénes seremos, meu? Quénes?

Seremos deuses húmidos e carnais. 

A noite da maleta de alcol. 

O día do polbo en Concheiros

e o polvo de despois. 

Quénes seremos, jhato? Quénes?

Seremos Apolo e Dafne contra as cordas.

Ti tras de mín e eu fuxendo, querendo ser libre

até que termine o meu turno.

Eu tras de ti e ti dominando o mundo, querendo ser un antihéroe

até que remate o teu turno. 

Quénes seremos, bacalhau? Quénes?

Seremos o que queramos ser.

Salvaxes empapados en alcol,

húmedos e carnais. Seremos libres e dominaremos o mundo.

Seremos antihéroes

...

até que termine o noso turno.

Novembro no tobo

Préstoche unha das miñas palabras favoritas en castelán que por fin descubrín en galego; tobo.

No tobo de Dédalo e Ícaro.

De Alicia e o gato con botas.

No tobo dos dous e de cada un.

Brincar de tobo en tobo. 

Descubrir novos tobos.

Redescubrir vellos tobo.

No tobo de Dafne a Apolo.

O tobo das utopías e dos soños que compartimos. O tobo ónde sentirmos seguros.

Préstoche parte do meu tempo nesta vida para que, coa mirada escintilante de dous nenos zacandiles, descubramos o infinito nun intre.

"La madriguera de los buscadores"